Ami is zes weken!

Het is echt super om thuis te zijn, al merken we wel dat bijna zes weken ziekenhuis je niet in de koude kleren gaat zitten. Tel daar bij op de onvermijdelijke brakke nachten door voedingen en darmkrampjes (bij Ami dus) en u kunt zich voorstellen dat onze wallen thans op kniehoogte hangen.
Gelukkig hadden we nog recht op 15 uur kraamzorg, verdeeld over 5 dagen en dat was echt meer dan welkom. We hebben enkele zeer handige cursussen gehad zoals 'Basisursus Ami in bad of TummyTub in 5 stappen', 'Ami aan de borst - gevorderdencursus deel 2' en 'Ami vasthouden - het hoe en waarom in 3 handelingen'. Morgen is Gisela er voor het laatst, en dan moeten we het echt helemaal alleen doen. No problemo, uiteraard.
Met Ami gaat echt supergoed (en het is voor het eerst dat we dat zo ronduit durven te zeggen)! Hij drinkt erg goed - zelfs zo goed dat we gisteren na het telefonisch spreekuur met de afdeling kinderchirugie hebben besloten de sonde eruit te trekken. Kunnen we eindelijk zien hoe z'n mooie koppie er echt uit ziet:

En Ami groeit goed: 4460 gram schoon aan de haak:

Verder deze en volgende week veel bezoek van en bezoek aan kraamhulp, verloskundige, wijkverpleegkundige, thuiszorg, kinderchrirurg, oncoloog en wijkarts: we vervelen ons geen moment! Tot de volgende keer!

Tijd voor wat meer foto's

NAAR HUIS!!!!

Ja, u leest het goed: WE MOGEN NAAR HUIS!!!! In de afgelopen week is er een boel gebeurd, dat vertel ik allemaal nog wel, maar het belangrijkste is dat we Ami vandaag mee naar huis mogen nemen! Weliswaar met sonde en buisje in z'n been waar iedere dag wat medicijnen in gespoten moet worden, maar ze hadden zoiets van: Ami kan prima thuis verder herstellen en in het ziekenhuis zweven meer virussen en bacterieen rond dan goed voor je is. Dus nu nog een keer lunchen bij Albron Catering in het AMC, dan wachten op de laatste artsenvisite en dan hop naar de Eksterlaan!!!! Eindelijk eens met z'n 3en genieten zonder geouwehoer van artsen enzo aan je hoofd.
De afgelopen 3 nachten heeft Claudia trouwens al een beetje mogen oefenen in een zgn. box waar ze mocht 'inroomen' (=brakke nachten) maar nu begint het echte werk dus. Kan Ami mij lekker thuis onderschijten, zoals ie gisteravond in het ziekenhuis al heeft gedaan. Helaas geen foto's daarvan...;-)

Na bijna 6 weken ziekenhuis is het voor ons moeilijk te geloven dat we echt naar huis mogen. Helaas zullen we nog wel geregeld naar het ziekenhuis en andere instanties moeten voor controles, dus de rust van thuis is redelijk betrekkelijk. Ook hebben Claudia en ik nog flink wat 'Ami-tijd' in te halen, dus voorlopig ook nog maar even geen kraambezoek....

We willen iedereen nogmaals enorm bedanken voor alle steun en kaartjes, kadootjes, mailtjes, sms'jes etc. etc., echt super!!!

Dikke zoen en tot snel,

Ami, Claudia & Robbert